Swish & Dunk Seizoen 1: de complete terugblik

Tweeëntwintig speelrondes in het reguliere seizoen, veertien groepen van Divisie 1 tot Divisie 10, een Swish & Dunk Cup met 160 clubs, een WK met acht landenteams en een transfermarkt waarop bijna een half miljard dollar omging. Seizoen 1 van Swish & Dunk eindigde op 16 september 2026 en liet kampioenen achter die niemand had verwacht, favorieten die op het beslissende moment onderuitgingen, een wedstrijd van 55 punten en een transferrecord dat niet snel gebroken zal worden. Dit is de complete terugblik: alle divisies, de beker, het WK, de prijzen, de statistiekleiders, de opvallendste prestaties, de transfers, de talenten en onze rapportcijfers voor de spelers die het seizoen bepaalden.

Het seizoen in cijfers

Seizoen 1 liep van 26 augustus tot 16 september 2026. De beker begon als eerste, op 26 augustus, en de competitie een dag later. Het reguliere seizoen eindigde op 13 september, de play-offs duurden drie dagen en op 17 september was Seizoen 2 al begonnen. Het is het ritme dat we beschreven toen we uitlegden hoe managergames de afgelopen 20 jaar zijn veranderd: één wedstrijd per dag, een seizoen van ongeveer drie weken en tijd om na te denken tussen twee speelrondes.

Het format is in elke groep hetzelfde. Zestien teams spelen 22 wedstrijden in het reguliere seizoen. De beste acht gaan naar de play-offs, met kwart- en halve finales over één wedstrijd en een finale over best of three. Beide finalisten promoveren en de laatste twee degraderen. Competitie en play-offs samen leverden op:

• 2.583 wedstrijden en 459.403 punten, gemiddeld 177,9 punten per wedstrijd voor beide teams samen;
• 42 wedstrijden die in de verlenging werden beslist en 79 die met één punt verschil werden beslist;
• een thuiswinstpercentage van 53,3%: thuisvoordeel bestaat, maar het stelt niet veel voor;
• 2.004 transfers voor in totaal 445,6 miljoen dollar, met 18.623 biedingen op de markt.

Elk van die wedstrijden werd balbezit voor balbezit gesimuleerd door de wedstrijdengine, dezelfde die we uitgebreid beschrijven in hoe de engine van Swish & Dunk werkt. Dit zijn de verhalen die ze vertelden.

Divisie 1: Milwaukee doet het opnieuw

De hoogste divisie was de spannendste groep van het seizoen. De Washington Sorcerers werden eerste met 19-3, één zege voor de Milwaukee Warlocks en de Philadelphia Isis, allebei 18-4. Daarachter Oklahoma City met 17-5 en dan Denver, Portland en Indianapolis met 16-6. Zeven teams binnen drie overwinningen van elkaar.

De cijfers wezen vanaf het begin naar Milwaukee: een puntensaldo van +813, het beste van de divisie, en een 137-44 tegen Houston op 11 september. Philadelphia had de beste aanval (2.441 punten), Denver de beste verdediging (slechts 1.471 tegenpunten) en de grootste overwinning van het seizoen, een 144-40 tegen San Francisco op 4 september, waarin Wolfgang Abt 34 punten, 9 assists en 12 steals verzamelde.

In de play-offs hield de rangorde stand tot de finale. Milwaukee schakelde Portland en Philadelphia uit, Washington rekende af met de Los Angeles Freya en daarna met Denver, dat in de kwartfinale Oklahoma City had uitgeschakeld. De finale was de mooiste serie van het seizoen. Washington won wedstrijd 1 met 99-90 na verlenging, Milwaukee antwoordde met een 113-85 in wedstrijd 2 en in wedstrijd 3, uit, maakten de Warlocks het af met 92-81. Milo Towns, die pas op 2 september bij het team was gekomen, werd finale-MVP met 15,7 punten gemiddeld. Milwaukee had Divisie 1 ook in het voorseizoen al gewonnen: dit is een prolongatie, en de Warlocks zijn nu het team om te kloppen.

Onderin draaiden de Cleveland Barbarians het slechtste seizoen in het spel: 1-21, met amper 1.087 gescoorde punten. Ze degraderen samen met de Houston Anubis, en Belgrado en New Orleans nemen hun plaats in.

Divisies 2 tot 4: de favorieten vallen

Divisie 2: Belgrado en de slimme zet met Cesar Leon

De New Orleans Druids domineerden het reguliere seizoen met 20-2, maar de titel ging naar de Belgrade Gladiators (19-3). In de finale won Belgrado wedstrijd 1 met 103-90 in New Orleans, verloor wedstrijd 2 thuis en maakte het in wedstrijd 3 af met 109-86. Honore Lambert werd finale-MVP (18,7 punten gemiddeld in de serie), met Nerijus Kavaliauskas goed voor 18,7 punten en 8,3 rebounds. De beslissende zet deed Belgrado op de transfermarkt: op 10 september kocht de club spelverdeler Cesar Leon voor 1,59 miljoen van Milwaukee, dat twee dagen eerder nog 1,60 miljoen voor hem had betaald. Beide finalisten promoveren naar Divisie 1.

Het individuele verhaal van de divisie is echter dat van Darius Gedvilas. In 14 wedstrijden voor de Orlando Mystics kwam hij gemiddeld tot 29,0 punten, 7,2 assists en 3,9 steals, en op 31 augustus scoorde hij 55 punten tegen Atlanta, met 17 uit 24, 8 driepunters en 11 assists: de hoogste score van het seizoen. In de laatste week van het seizoen werd Gedvilas verkocht aan Brasília in Divisie 5. Dat weerhield hem er niet van om in Divisie 2 zowel MVP als beste verdediger te worden. Moskou en Zagreb degraderen. Het seizoen van Zagreb is samen te vatten in een 39-130 thuisnederlaag tegen Milaan.

Divisie 3: Bilbao wint, San Diego stort in

Twee teams eindigden op 20-2: de San Diego Pharaohs, met de beste aanval in het hele spel (2.498 punten), en de Bilbao Destroyers. Alleen Bilbao haalde de eindstreep. San Diego, dat tien dagen eerder de beker had gewonnen, verkocht na het toernooi Simeun Nikolic en Gerd Arnold, moest het in de laatste dagen van het seizoen zonder Milos Zecic doen en verloor de halve finale van de Buenos Aires Wolfhounds. Die nummer zes zette ook de hoogste teamscore van het seizoen neer: 150 punten in een zege op Las Vegas.

De finale was eenrichtingsverkeer: Bilbao won met 102-85 en 98-74, met Zarko Nedic als finale-MVP (20,5 punten en 7 rebounds). De MVP-prijs ging naar Milos Zecic (20,7 punten gemiddeld voor San Diego). Beste verdediger werd Salvador Uribe van Kansas City, een 22-jarige point guard met 22,4 punten gemiddeld en 50,9% uit de driepunter, een van de weinigen die dezelfde prijs zowel in het voorseizoen als in Seizoen 1 won. De mooiste wedstrijd van de divisie was Kansas City-San Diego, 123-118 na verlenging. Ljubljana (1-21) en Cincinnati degraderen.

Divisie 4: El Paso komt terug

De Tampa Angels wonnen 20 van hun 22 wedstrijden, maar verloren de halve finale van de Columbus Dominators, de nummer vijf. De finale tegen de El Paso Marauders begon slecht voor El Paso: een thuisnederlaag van 72-106. Daarna won El Paso met 90-76 in Columbus en met 94-80 thuis. Djuro Ercegovac werd finale-MVP, Gerard Vasseur was topscorer van de serie met 20 punten per wedstrijd. Sindsdien is El Paso niet meer gestopt met winnen: op 26 september pakte de club ook de beker van Seizoen 2.

MVP en beste verdediger van de divisie waren dezelfde speler: Waldemar Muller van de San Juan Captains, met 23,1 punten en 3,7 steals per wedstrijd, en een wedstrijd met 40 punten en 10 steals tegen Perth op 3 september. Austin boekte bovendien de grootste overwinning van de divisie, 144-52 tegen Turijn. Perth en San Jose degraderen.

Divisies 5 tot 7: Edmontons 21-1 is niet genoeg

Divisie 5: Hamburg, de beste verdediging wint

Drie teams eindigden op 19-3 (Montevideo, Qingdao, Brisbane), maar kampioen werd het vierde: de Hamburg Gorillas, 18-4 met de beste verdediging van de divisie (1.514 tegenpunten). Hamburg schakelde Beiroet en nummer één Montevideo uit en veegde daarna Qingdao van de vloer in de finale: 77-70 uit en 108-62 thuis. Center Lorenzo De Luca werd finale-MVP (15,5 punten en 7,5 rebounds), guard Danilo Miskovic was topscorer met 19 punten per wedstrijd.

MVP werd Joaquin Montero van Qingdao (21 punten gemiddeld), wiens seizoen opmerkelijk begon: hij speelde zijn eerste wedstrijd voor de Eschilo Lakers, die hem na één optreden aan Qingdao verkochten. Beste verdediger werd Nebojsa Lukic van Montevideo (9,6 rebounds). Montreal (2-20) en Nice degraderen.

Divisie 6: Osaka vanaf de vijfde plaats

De Brussels Bison (20-2) en de Sofia Knights (19-3) voerden het reguliere seizoen aan. De titel ging naar de Osaka Sentinels, vijfde met 15-7. Osaka won in Auckland, versloeg Kyiv in de halve finale en veegde Taipei van de vloer in de finale: 104-86 uit en 92-89 thuis. Finale-MVP Helmut Pape kwam in de serie gemiddeld tot 22,5 punten en maar liefst 6,5 steals per wedstrijd.

MVP van de divisie werd Gunther Schmid van Taipei (21,8 punten, 52,8% uit de driepunter), beste verdediger Faustinas Balciunas van Auckland, die gemiddeld 24,5 punten en 3,4 steals noteerde en tegen Teheran 53 punten en 8 steals liet aantekenen. Ottawa en Belo Horizonte degraderen.

Divisie 7: de schok van Edmonton

De Edmonton Enforcers hadden het beste record in het hele spel: 21-1. Ze hadden de efficiëntste speler van het seizoen, center Pierrick Gaillard (21,3 punten, 12,7 rebounds, 59,1% uit het veld en 51% uit de driepunter), en een 22-jarige point guard, Daniel Munoz, met 22,9 punten gemiddeld. In de kwartfinale versloegen ze Boedapest. Daarna verloren ze thuis de halve finale van de Bucharest Warriors. Eén wedstrijd, en een seizoen van 21-1 was voorbij.

Boekarest won vervolgens de finale tegen de Tunis Barracudas: 102-70 in Tunis, 84-97 thuis, 103-90 in wedstrijd 3. Zeno Ferrara werd finale-MVP met 23,3 punten per wedstrijd. MVP van de divisie werd Reinaldo Uribe van Tunis, 23,5 punten gemiddeld, 56,6% uit de driepunter en een wedstrijd met 51 punten bij 15 uit 18 tegen Porto. Beste verdediger werd Xristos Bakas van Winnipeg, die in de laatste speelronde 35 punten en 10 steals noteerde. Dorian Spruill van Curitiba zorgde voor de op één na hoogste score van het seizoen: 54 punten met 19 uit 22 en 10 driepunters. Kyoto en Helsinki degraderen.

Divisies 8 tot 10: acht kampioenen en veel verrassingen

Divisie 8: de wederopbouw van de Eschilo Lakers

Geen club gebruikte de markt zoals de Eschilo Lakers. Tussen 26 augustus en 16 september sloten ze meer dan tien transfers af, onder wie Baltasar Garcia, voor 1,08 miljoen gekocht en twee dagen later voor 1,14 miljoen doorverkocht, en Marquez Washington, die in zeven wedstrijden gemiddeld 21 punten scoorde voordat hij aan Kyiv werd verkocht. De kern die overbleef, met Andrea Esposito als center, Nicola Caruso als spelverdeler en Slavko Dukic, op 4 september voor 1,12 miljoen van Austin overgenomen, eindigde op 19-3.

In de play-offs waren de Lakers onaantastbaar: ze versloegen Kaohsiung en Fukuoka en walsten daarna in de finale over de Nassau Ajax heen, 104-61 en 115-60, de meest eenzijdige finale van het seizoen. Dukic werd finale-MVP. Nassau, zesde in het reguliere seizoen, had Maracaibo (19-3) en Amman (18-4, beste verdediging van de divisie) uitgeschakeld. Bij Amman speelde forward Omari Dandridge, 22 jaar en een rating van 93, een van de efficiëntste spelers in het spel. MVP van de divisie werd Eimantas Dagilis van Maracaibo, met 20,9 punten en 13,5 rebounds gemiddeld na zijn komst uit Rio de Janeiro, beste verdediger Yann Martinez van Fukuoka. Matteo Lombardo van Wuhan kwam in één wedstrijd tot 47 punten, 12 rebounds en 8 assists. Rotterdam en Genève degraderen.

Divisie 9: beide nummers één meteen uitgeschakeld

In groep A eindigden de Suzhou Cyclops als eerste met 17-5 en verloren ze hun kwartfinale van Riyad, de nummer acht met 11-11. De titel ging naar de Jakarta Planets, vijfde, die in de finale met 2-1 de Abuja Ferrets (zevende) versloegen. Hun finale-MVP, Timoleon Christodoulou, was op 11 september overgekomen uit Antananarivo, nadat hij daar 50 punten had gescoord in een wedstrijd in Divisie 10. MVP van de groep werd Nikolas Fiedler van Abuja (20,2 punten en 6,6 assists), die in het voorseizoen al MVP en beste verdediger was geweest. De Dubai Centaurs en de Tijuana Colonels speelden de wedstrijd met de meeste punten van het seizoen: 137-130 na twee verlengingen, 267 punten in totaal.

Groep B volgde hetzelfde script. Koploper Daegu Apollo (18-4) ging in de kwartfinale onderuit tegen de Zurich Huskies, achtste met 10-12, die daarna de finale haalden. Daar wonnen de Panama City Chiefs met 2-1, met Jeffrey Dukes als finale-MVP. MVP werd Otto Klein van Daegu (23,5 punten, 49 tegen Kingston). Lino Caruso werd beste verdediger na zijn overstap van Lahore naar Luxemburg, waar hij gemiddeld 24,4 punten en 3,9 steals noteerde: hij is de enige speler van het seizoen die in twee verschillende divisies in de prijzen viel, want voor zijn eerste seizoenshelft was hij ook MVP van Divisie 10.

De pijnlijkste val was die van de Avignone Warriors: in het voorseizoen kampioen van Divisie 10, gepromoveerd en met 5-17 laatste in groep A. Ze gaan terug naar Divisie 10, samen met Den Haag, Sapporo en Kingston.

Divisie 10: vier groepen, vier verhalen

• Groep A, Niamey Tortoise. Als vierde geplaatst, 13-9. In de finale versloegen ze koploper Delhi (18-4) twee keer, 100-86 en 88-78, aangevoerd door finale-MVP Manuel Cardenas (21,5 punten, 7,5 rebounds, 4,5 assists). In de groep speelden ook de topscorer van het seizoen, Iginio D'Angelo van Tasjkent (26,5 punten per wedstrijd, 583 in totaal), en de MVP, Ognjen Dimitrijevic van Monrovia, die 53 punten scoorde in een nederlaag na verlenging tegen Honiara.
• Groep B, Dar es Salaam Squids. Als zesde geplaatst, 13-9, kampioen met een 2-0 tegen Bamako. Koploper Maputo ging eruit in de kwartfinale. De 24-jarige center Viktor Dorn kwam gemiddeld tot 16,8 punten en 10,7 rebounds.
• Groep C, Cusco Kudus. De enige nummer één die in Divisie 10 ook kampioen werd: 18-4 en daarna een vlotte 2-0 tegen Lubumbashi in de finale, met finale-MVP Meletios Xydias op 25 punten per wedstrijd. MVP van de groep werd Timoteo Mendez van Freetown: 26,2 punten en 71 driepunters.
• Groep D, Goa Flames. Het verhaal van het seizoen. Elf zeges en elf nederlagen, als achtste en laatste geplaatst voor de play-offs. Goa won in Koeweit-Stad, versloeg Kathmandu en won in de finale met 2-1 van Antananarivo, ondanks een nederlaag na verlenging in wedstrijd 2: 112-84 in wedstrijd 3. De 30-jarige Nikitas Zaharias werd finale-MVP met 20,3 punten en 10 rebounds. Koploper SG RioThunder (17-5) ging eruit in de kwartfinale.

Alle acht finalisten uit Divisie 10 promoveren naar Divisie 9.

De Swish & Dunk Cup: de comebacks van San Diego

De tweede editie van de Swish & Dunk Cup begon op 26 augustus met 160 clubs uit alle divisies. Het is een knock-outtoernooi met één wedstrijd per ronde: geen tweede kans en geen bescherming voor de grote clubs. Na acht rondes ging een team uit Divisie 3 met de beker naar huis.

De stunts

De grootste stunt kwam in de tweede ronde: de Monrovia Gecko uit Divisie 10 versloegen de Portland Goblins uit Divisie 1 met 80-79. De Alexandria Weasels uit Divisie 9 wonnen met één punt verschil van El Paso (Divisie 4) en daarna van Brasília (Divisie 5), goed voor een plek bij de laatste zestien. Daar versloegen de Beijing Kings uit Divisie 4 Oklahoma City (Divisie 1) met 115-94, en in de kwartfinale vernederden ze Milaan met 86-56: een team uit Divisie 4 bij de laatste vier.

Halve finale en finale: twee comebacks

San Diego won de beker twee keer na een achterstand. In de halve finale tegen Kansas City stond het na het eerste kwart met 5-22 achter en bij rust met 30-46. In het derde kwart scoorde San Diego 32 punten en kreeg er maar 11 tegen, waarna het de 84-82-zege over de streep trok. Point guard Gottfried Schwab, pas een paar dagen eerder bij de club gekomen, eindigde met 20 punten en 8 steals. Aan de andere kant van het schema versloeg Milwaukee Beijing met 100-66, met 22 punten in 21 minuten van Joaquin Prieto.

De finale, op 3 september, begon op dezelfde manier: Milwaukee leidde na tien minuten met 23-9. San Diego antwoordde met een tweede kwart van 28-11, kwam op voorsprong en gaf die niet meer uit handen: 79-70. Milos Zecic speelde alle 48 minuten en kwam tot 18 punten en 6 rebounds, Simeun Nikolic voegde er 18 punten en 2 blocks aan toe, Marcel Bernard 13 punten en 8 rebounds. Bij Milwaukee scoorde Holger Schuhmann 15 punten in 14 minuten en kwam Norval Haggins tot 12 punten en 13 rebounds.

De beste spelers van de beker

• Milos Zecic (San Diego): topscorer van het toernooi met 132 punten in 7 wedstrijden, 18,9 gemiddeld.
• Paulius Sabaliauskas (Beijing): 18 punten per wedstrijd, de leider van de underdog.
• Roger Lopez (Milwaukee): 100 punten in 7 wedstrijden, met een uitschieter van 29.
• Marcel Bernard (San Diego): 14,1 punten, 5,3 rebounds en 3,9 assists, met een wedstrijd van 30 punten.
• Djordje Jokic (Brisbane): 22,5 punten per wedstrijd en een wedstrijd van 37 punten voordat Brisbane in de laatste zestien sneuvelde.

De beste individuele prestaties kwamen in de tweede ronde: elk 42 punten voor Benedikt Nagel (Boekarest), Urbano Ortiz (Kingston) en Karl Traut (Brisbane).

Wat elke bekerronde waard is, en alle andere beloningen in het spel, lees je in onze gids over beloningen.

Het WK: Spanje aan de top van de wereld

Op het WK van Seizoen 1 kwamen de acht landenteams met de hoogste rating samen, samengesteld uit de beste spelers van elk land. Net als in de oude browsermanagers, vanaf Charazay, is het nationale team de etalage voor de spelers die je in je club ontwikkelt. Het toernooi liep van 28 augustus tot 1 september: twee groepen van vier, daarna halve finales en een finale, allebei over best of three.

De groepsfase zorgde voor de grote teleurstelling van het toernooi: de Verenigde Staten, het team met de op één na hoogste rating, verloren alle drie hun wedstrijden, twee daarvan met twee punten (95-97 tegen Servië, 90-92 tegen Litouwen). Ook Griekenland ging met 0-3 naar huis en kreeg tegen Italië 121 punten om de oren. Servië en Frankrijk bleven ongeslagen.

De halve finales zetten de groepsfase op zijn kop. Servië won wedstrijd 1 tegen Duitsland met 101-64, een verschil van 37 punten, en verloor daarna de volgende twee: 76-97 in Duitsland en 78-87 thuis. Duitsland, qua rating zevende van de acht, stond in de finale. Spanje verloor wedstrijd 2 tegen Frankrijk, maar won de andere twee, 97-67 en 101-90.

In de finale sloeg Duitsland als eerste toe met een 88-80-zege in Spanje, ondanks 24 punten van Javier Hernandez. Het Spaanse antwoord was keihard: 115-73 in Duitsland, 42 punten verschil. In wedstrijd 3 scoorde Justo Ibanez, de speler met de hoogste rating in het spel (95), 30 punten en won Spanje met 95-70. De meest complete speler van het toernooi was point guard Juan Duran: 15,4 punten en 2,8 steals per wedstrijd, en een plus-minus van +108 over negen wedstrijden. De Duitser Gunther Schmid was topscorer van de finalisten (16 punten gemiddeld, 28 in de halve finale), en de Serviër Djuro Ercegovac kwam tot 14,3 punten met een +97.

Een voetnoot voor Seizoen 2: het volgende WK, in september gespeeld, werd gewonnen door Frankrijk.

De prijzen

Aan het eind van het reguliere seizoen reikt elke divisie de prijs voor MVP en voor beste verdediger uit. De finale-MVP wordt na de play-offs gekozen. Verschillende winnaars wisselden tijdens het seizoen van team: de prijs telt wat ze in die divisie hebben laten zien.

Het dubbelpakket in Divisie 1 is een verhaal apart. Op 7 september had Indianapolis nog Ovidijus Paulauskas in de selectie, die gemiddeld 21,7 punten en 5 steals per wedstrijd noteerde. Binnen 48 uur zat Paulauskas in Beijing en had Indianapolis het recordbedrag van 2,1 miljoen neergeteld voor Elmer Fraide. Ze vielen allebei in de prijzen: Paulauskas voor de verdediging die hij in Indianapolis speelde, Fraide voor een seizoen met 70,6% uit het veld en 62,7% uit de driepunter.

Statistiekleiders

Regulier seizoen, minimaal 12 wedstrijden. De gemiddelden omvatten alle teams waarvoor een speler in het seizoen uitkwam.

De driepuntpercentages springen eruit: Elmer Fraide met 62,7%, Pearly Laboone, een center, met 64,2%, Reinaldo Uribe met 56,6%. De engine beloont goede schutters als ze vrij komen te staan, net als de huidige NBA, zoals we uitlegden in ons stuk over hoe de NBA in 30 jaar is veranderd. De teams die hun aanval rond de driepunter bouwden en die met de juiste tactiek opzetten, zoals Pace and Space of de 5-Out, haalden er het meeste uit.

De opvallendste prestaties

1. Darius Gedvilas, 55 punten (Orlando-Atlanta, 31 augustus): 17/24 uit het veld, 8 driepunters, 11 assists. Het seizoensrecord.
2. Dorian Spruill, 54 punten (Curitiba-Bratislava, 12 september): 19/22 uit het veld en 10 driepunters. Bijna perfect.
3. Faustinas Balciunas, 53 punten en 8 steals (Auckland-Teheran, 7 september).
4. Ognjen Dimitrijevic, 53 punten (Monrovia-Honiara, 10 september), in een nederlaag van 102-104 na verlenging.
5. Reinaldo Uribe, 51 punten met 15 uit 18 (Tunis-Porto, 13 september).
6. Timoleon Christodoulou, 50 punten, 9 assists en 5 steals (Antananarivo-Siem Reap, 9 september), een paar dagen voordat hij naar Jakarta vertrok en een titel won.
7. Wolfgang Abt, 34 punten en 12 steals (Denver-San Francisco, 4 september), in de grootste overwinning van het seizoen, 144-40.
8. Angel Montero, 42 punten en 11 steals (Seattle-Tel Aviv, 30 augustus).
9. Waldemar Muller, 40 punten en 10 steals (San Juan-Perth, 3 september).
10. Matteo Lombardo, 47 punten, 12 rebounds en 8 assists (Wuhan-Rotterdam, 5 september).
11. Justo Ibanez, 30 punten in de beslissende wedstrijd van de WK-finale.

Rapportcijfers

Onze cijfers, op een schaal van 1 tot 10, voor de spelers die Seizoen 1 bepaalden. Ze houden rekening met de cijfers, de prijzen, het gewicht van elke prestatie en wat er op basis van hun rating van hen verwacht mocht worden.

De verrassingen

• Goa Flames: een team met evenveel zeges als nederlagen, als achtste geplaatst, kampioen. Het assepoesterverhaal van het seizoen.
• Duitsland: qua rating zevende van de acht, schakelde Servië uit en haalde de WK-finale.
• Beijing Kings: een team uit Divisie 4 in de halve finale van de beker, na zeges op Oklahoma City en Milaan.
• Osaka Sentinels en Jakarta Planets: allebei vijfde, allebei kampioen.
• Zurich Huskies en Nassau Ajax: van onderaan het play-offschema naar de finale, met promotie voor Zürich.
• Buenos Aires Wolfhounds: als zesde geplaatst, 150 punten in één wedstrijd, versloegen de bekerwinnaar en promoveerden naar Divisie 2.
• Monrovia Gecko: een team uit Divisie 10 dat een team uit Divisie 1 uit de beker gooide.
• Eschilo Lakers: een agressieve transferstrategie die werkte. 19-3 en de meest dominante finale van het seizoen.

De teleurstellingen

• Edmonton Enforcers: 21-1, de efficiëntste speler in het spel, uitgeschakeld in de halve finale.
• Verenigde Staten: tweede qua WK-rating, 0-3 in de groep.
• Servië: ongeslagen in de groep, +37 in de eerste halvefinalewedstrijd, daarna uitgeschakeld.
• Suzhou, Daegu, Maputo en SG RioThunder: allemaal nummer één, allemaal uitgeschakeld in de kwartfinale.
• Tampa, Brussel en Montevideo: 20-2, 20-2 en 19-3, en geen van drieën haalde de finale.
• Avignone Warriors: van kampioen van Divisie 10 naar de laatste plaats in Divisie 9 en degradatie.
• Cleveland Barbarians: 1-21 in Divisie 1.

De transfers die het seizoen beslisten

Met 2.004 transfers en 445,6 miljoen dollar aan uitgaven was de markt net zo belangrijk als het veld. Dit zijn de deals die het meest uitmaakten.

• Het record: Elmer Fraide. Aangeboden voor 299.288 dollar en na 27 biedingen voor zeven keer dat bedrag verkocht. Een week later was hij MVP van Divisie 1. De duurste aankoop van het seizoen was ook de aankoop die het meest opleverde.
• De snelle doorverkoop: Cesar Leon. Milwaukee kocht hem op 8 september voor 1,60 miljoen en verkocht hem op 10 september door voor 1,59 miljoen. Met Belgrado won hij daarna de titel in Divisie 2.
• De aankoop die een titel opleverde: Slavko Dukic. 1,12 miljoen voor de overstap van Austin naar de Eschilo Lakers, daarna finale-MVP in Divisie 8.
• De spannendste veiling: Timoteo Mendez. 36 biedingen, van een vraagprijs van 154.139 dollar tot een eindprijs van 996.848, betaald door Philadelphia.
• Het koopje: Karolis Stankevicius. Een forward met een rating van 94, een van de tien beste spelers in het spel, op de laatste dag van het seizoen door Milaan voor 759.654 dollar verkocht aan SG RioThunder, minder dan de helft van wat vergelijkbare spelers kosten.
• De investering: Horst Ihle. De eerste keuze in de draft van Divisie 5, 19 jaar oud en een potentieel van 93, door de Eschilo Lakers gekocht voor 495.463 dollar.

Talenten om in de gaten te houden

De draft van Seizoen 1 leverde 224 nieuwe spelers op, 16 per groep. De meesten zullen seizoenen moeten trainen voordat ze basisspeler worden, maar een paar hebben nu al de ratings van toekomstige sterren. Spelers met een potentieel van 100 zijn zeldzaam: er zijn er twee.

Van de jonge spelers die nu al meetellen, moet je Giles Florent (22, 93/96, Denver), Igor Erdeljan (22, 89/96, voor 1,45 miljoen gekocht door Oklahoma City), Reinaldo Uribe (22, 89/94), Lazar Arsenijevic (22, 88/93, Austin) en Neokles Stamatiou (25, 83/97) in de gaten houden. Stamatiou heeft het hoogste potentieel van alle gevestigde spelers.

De beste spelers in het spel

De spelers met de hoogste rating aan het eind van Seizoen 1:

1. Justo Ibanez (PF, Spanje, 27): 95. De enige speler in het spel op dat niveau, en wereldkampioen.
2. Nerijus Kavaliauskas (PF, Litouwen, 28): 94, potentieel 95. Kampioen van Divisie 2 met Belgrado.
3. Raymond Meunier (SG, Frankrijk, 29): 94, potentieel 95. MVP van Divisie 1 in het voorseizoen, voor 1,56 miljoen verkocht aan Qingdao.
4. Jose Jimenez (PG, Spanje, 24): 94, potentieel 95. De jongste van de topgroep.
5. Juan Duran (PG, Spanje, 25): 94. De leider van de wereldkampioen.
6. Roger Lopez (SG, Frankrijk, 29): 94. Kampioen van Divisie 1 met Milwaukee.
7. Karolis Stankevicius, Herkus Ramanauskas, Miguel Carrasco, Jovica Hristic en Jules Guerin: allemaal een rating van 94.

Vier van de elf spelers met een rating van 94 of hoger zijn Spaans. Het is geen toeval dat Spanje het WK won.

Waar je in Seizoen 2 op moet letten

Seizoen 2 loopt sinds 17 september en de eerste antwoorden zijn er al: El Paso won de beker en Frankrijk het WK. De vragen voor de rest van het seizoen:

• Kan Milwaukee een derde titel op rij pakken, nu Belgrado en New Orleans naar Divisie 1 zijn gepromoveerd?
• Blijven de Eschilo Lakers klimmen in Divisie 7, en hoe snel ontwikkelt Horst Ihle zich?
• Hoe gaat SG RioThunder Karolis Stankevicius inzetten?
• Lukt het Edmonton, met Gaillard en Munoz, om een dominant regulier seizoen om te zetten in een titel?
• Wie maakt als eerste een speler met potentieel 100 tot ster?

Wil je in de volgende terugblik voorkomen? Hier lees je alles wat je over Swish & Dunk moet weten: het is gratis, er is geen pay-to-win en elke prijs in dit artikel is gewonnen door een team op het veld te leiden, niet door geld uit te geven. En kom je van andere games, dan legt onze gids met de beste basketbalmanagergames uit hoe het zich daartoe verhoudt.

Veelgestelde vragen

Wie heeft Seizoen 1 van Swish & Dunk gewonnen?

De Milwaukee Warlocks wonnen Divisie 1, met 2-1 in de finale tegen de Washington Sorcerers. Het was hun tweede titel op rij.

Wie won de Swish & Dunk Cup?

De San Diego Pharaohs, een team uit Divisie 3, die Milwaukee op 3 september 2026 in de finale met 79-70 versloegen, na een achterstand van 9-23 in het eerste kwart.

Wie won het WK?

Spanje, met 2-1 tegen Duitsland in de finale en 30 punten van Justo Ibanez in de beslissende wedstrijd.

Wie was de beste speler van Seizoen 1?

Pierrick Gaillard van Edmonton had de beste efficiëntie en de meeste rebounds, Darius Gedvilas scoorde het seizoensrecord van 55 punten en Elmer Fraide werd MVP van Divisie 1.

Wat was de duurste transfer?

Elmer Fraide, van Columbus naar Indianapolis voor 2.104.991 dollar.

Wie zijn de grootste talenten?

Thierry Garnier (19) en Claude Blanchard (20), allebei met een potentieel van 100.

De wedstrijdengine is opnieuw afgesteld op NBA-statistieken: ontdek wat er in de nieuwe engine is veranderd en wat dat voor jouw club betekent.

Laatst bijgewerkt: 5 oktober 2026