Swish & Dunk, 1η σεζόν: ο πλήρης απολογισμός

Είκοσι δύο αγωνιστικές κανονικής περιόδου, δεκατέσσερις όμιλοι από την Κατηγορία 1 έως την Κατηγορία 10, ένα Swish & Dunk Cup με 160 ομάδες, ένα Μουντιάλ με οκτώ εθνικές και μια μεταγραφική αγορά που κίνησε σχεδόν μισό δισεκατομμύριο δολάρια. Η 1η σεζόν του Swish & Dunk ολοκληρώθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2026 και άφησε πίσω της πρωταθλητές που κανείς δεν περίμενε, φαβορί που λύγισαν τη χειρότερη στιγμή, ένα ματς με 55 πόντους και ένα μεταγραφικό ρεκόρ που δύσκολα θα σπάσει. Αυτός είναι ο πλήρης απολογισμός: όλες οι κατηγορίες, το Κύπελλο, το Μουντιάλ, τα βραβεία, οι πρώτοι στα στατιστικά, οι εμφανίσεις που θα θυμόμαστε, οι μεταγραφές, τα ταλέντα και οι βαθμολογίες μας για τους παίκτες που σημάδεψαν τη σεζόν.

Η σεζόν σε αριθμούς

Η 1η σεζόν κράτησε από τις 26 Αυγούστου έως τις 16 Σεπτεμβρίου 2026. Πρώτο ξεκίνησε το Κύπελλο, στις 26 Αυγούστου, και την επομένη το πρωτάθλημα. Η κανονική περίοδος τελείωσε στις 13 Σεπτεμβρίου, τα πλέι οφ κράτησαν τρεις μέρες και στις 17 Σεπτεμβρίου είχε ήδη ξεκινήσει η 2η σεζόν. Είναι ο ρυθμός που περιγράψαμε όταν εξηγήσαμε πώς άλλαξαν τα παιχνίδια μάνατζερ τα τελευταία 20 χρόνια: ένας αγώνας την ημέρα, μια σεζόν περίπου τριών εβδομάδων και χρόνος για σκέψη ανάμεσα σε δύο αγωνιστικές.

Το φορμάτ είναι ίδιο σε κάθε όμιλο. Δεκαέξι ομάδες δίνουν 22 αγώνες κανονικής περιόδου. Οι οκτώ πρώτες περνούν στα πλέι οφ, με προημιτελικούς και ημιτελικούς σε ένα ματς και τελικό στις δύο νίκες. Και οι δύο φιναλίστ ανεβαίνουν κατηγορία, ενώ οι δύο τελευταίοι υποβιβάζονται. Συνολικά, πρωτάθλημα και πλέι οφ έδωσαν:

• 2.583 αγώνες και 459.403 πόντους, κατά μέσο όρο 177,9 πόντους και των δύο ομάδων ανά αγώνα·
• 42 αγώνες που κρίθηκαν στην παράταση και 79 που κρίθηκαν στον έναν πόντο·
• ποσοστό νικών των γηπεδούχων 53,3%: η έδρα μετράει, αλλά όχι πολύ·
• 2.004 μεταγραφές συνολικής αξίας 445,6 εκατ. δολαρίων, με 18.623 προσφορές στην αγορά.

Κάθε ένας από αυτούς τους αγώνες προσομοιώθηκε κατοχή προς κατοχή από τη μηχανή αγώνων, την ίδια που περιγράφουμε αναλυτικά στο πώς λειτουργεί η μηχανή του Swish & Dunk. Αυτές είναι οι ιστορίες που έγραψαν.

Κατηγορία 1: το Μιλγουόκι ξανά στην κορυφή

Η μεγάλη κατηγορία ήταν ο πιο ισορροπημένος όμιλος της σεζόν. Οι Washington Sorcerers τερμάτισαν πρώτοι με 19-3, μία νίκη μπροστά από τους Milwaukee Warlocks και τους Philadelphia Isis, που είχαν από 18-4. Ακολούθησαν η Οκλαχόμα Σίτι με 17-5 και το Ντένβερ, το Πόρτλαντ και η Ιντιανάπολις με 16-6. Επτά ομάδες μέσα σε τρεις νίκες.

Οι αριθμοί έδειχναν το Μιλγουόκι από την αρχή: διαφορά πόντων +813, η καλύτερη στην κατηγορία, και ένα 137-44 επί του Χιούστον στις 11 Σεπτεμβρίου. Η Φιλαδέλφεια είχε την καλύτερη επίθεση (2.441 πόντοι), το Ντένβερ την καλύτερη άμυνα (μόλις 1.471 πόντοι παθητικό) και τη μεγαλύτερη νίκη της σεζόν, ένα 144-40 επί του Σαν Φρανσίσκο στις 4 Σεπτεμβρίου, όπου ο Wolfgang Abt είχε 34 πόντους, 9 ασίστ και 12 κλεψίματα.

Στα πλέι οφ η ιεραρχία κράτησε μέχρι τον τελικό. Το Μιλγουόκι απέκλεισε το Πόρτλαντ και τη Φιλαδέλφεια, ενώ η Ουάσινγκτον πέρασε από τους Los Angeles Freya και μετά από το Ντένβερ, που είχε αποκλείσει την Οκλαχόμα Σίτι στους προημιτελικούς. Ο τελικός ήταν η καλύτερη σειρά της σεζόν. Η Ουάσινγκτον πήρε το πρώτο παιχνίδι με 99-90 στην παράταση, το Μιλγουόκι απάντησε με 113-85 στο δεύτερο και στο τρίτο, εκτός έδρας, οι Warlocks έκλεισαν τη σειρά με 92-81. Ο Milo Towns, που είχε έρθει στην ομάδα μόλις στις 2 Σεπτεμβρίου, αναδείχθηκε MVP των τελικών με 15,7 πόντους μέσο όρο. Το Μιλγουόκι είχε κατακτήσει την Κατηγορία 1 και στην προετοιμασία: είναι δεύτερος σερί τίτλος και πλέον οι Warlocks είναι η ομάδα που όλοι θέλουν να νικήσουν.

Στον πάτο της βαθμολογίας, οι Cleveland Barbarians έκαναν τη χειρότερη σεζόν στο παιχνίδι: 1-21 και μόλις 1.087 πόντοι. Υποβιβάζονται μαζί με τους Houston Anubis, και τη θέση τους παίρνουν το Βελιγράδι και η Νέα Ορλεάνη.

Κατηγορίες 2 έως 4: πέφτουν τα φαβορί

Κατηγορία 2: το Βελιγράδι και η κίνηση με τον Cesar Leon

Οι New Orleans Druids κυριάρχησαν στην κανονική περίοδο με 20-2, αλλά τον τίτλο πήραν οι Belgrade Gladiators (19-3). Στον τελικό, το Βελιγράδι κέρδισε το πρώτο παιχνίδι 103-90 στη Νέα Ορλεάνη, έχασε το δεύτερο στην έδρα του και έκλεισε τη σειρά με 109-86 στο τρίτο. Ο Honore Lambert αναδείχθηκε MVP των τελικών (18,7 πόντοι μέσος όρος στη σειρά), με τον Nerijus Kavaliauskas να προσθέτει 18,7 πόντους και 8,3 ριμπάουντ. Η καθοριστική κίνηση του Βελιγραδίου έγινε στην αγορά: στις 10 Σεπτεμβρίου απέκτησε τον πλέι μέικερ Cesar Leon για 1,59 εκατ. από το Μιλγουόκι, που τον είχε πληρώσει 1,60 εκατ. μόλις δύο μέρες νωρίτερα. Και οι δύο φιναλίστ ανεβαίνουν στην Κατηγορία 1.

Η ατομική ιστορία της κατηγορίας όμως ανήκει στον Darius Gedvilas. Σε 14 αγώνες με τους Orlando Mystics είχε μέσους όρους 29,0 πόντους, 7,2 ασίστ και 3,9 κλεψίματα, και στις 31 Αυγούστου σημείωσε 55 πόντους απέναντι στην Ατλάντα, με 17/24 σουτ, 8 τρίποντα και 11 ασίστ: η καλύτερη σκοραριστική εμφάνιση της σεζόν. Ύστερα, την τελευταία εβδομάδα της σεζόν, ο Gedvilas πουλήθηκε στη Μπραζίλια της Κατηγορίας 5. Ούτε αυτό τον εμπόδισε να πάρει και το βραβείο του MVP και του κορυφαίου αμυντικού της Κατηγορίας 2. Υποβιβάζονται η Μόσχα και το Ζάγκρεμπ. Η σεζόν του Ζάγκρεμπ συνοψίζεται σε ένα 39-130 στην έδρα του από το Μιλάνο.

Κατηγορία 3: κερδίζει το Μπιλμπάο, καταρρέει το Σαν Ντιέγκο

Δύο ομάδες τερμάτισαν με 20-2: οι San Diego Pharaohs, με την καλύτερη επίθεση σε όλο το παιχνίδι (2.498 πόντοι), και οι Bilbao Destroyers. Μόνο το Μπιλμπάο έφτασε μέχρι το τέλος. Το Σαν Ντιέγκο, που είχε κατακτήσει το Κύπελλο δέκα μέρες νωρίτερα, πούλησε τους Simeun Nikolic και Gerd Arnold μετά το τουρνουά, έμεινε χωρίς τον Milos Zecic τις τελευταίες μέρες της σεζόν και ηττήθηκε στον ημιτελικό από τους Buenos Aires Wolfhounds. Το έκτο φαβορί σημείωσε επίσης τη μεγαλύτερη συγκομιδή πόντων ομάδας στη σεζόν: 150 πόντους σε νίκη επί του Λας Βέγκας.

Ο τελικός ήταν μονόπλευρος: το Μπιλμπάο κέρδισε 102-85 και 98-74, με τον Zarko Nedic MVP των τελικών (20,5 πόντοι και 7 ριμπάουντ). Το βραβείο MVP πήγε στον Milos Zecic (20,7 πόντοι μέσος όρος με το Σαν Ντιέγκο). Κορυφαίος αμυντικός ήταν ο Salvador Uribe του Κάνσας Σίτι, 22χρονος πλέι μέικερ με 22,4 πόντους μέσο όρο και 50,9% στο τρίποντο, ένας από τους λίγους που κέρδισαν το ίδιο βραβείο και στην προετοιμασία και στην 1η σεζόν. Το καλύτερο ματς της κατηγορίας ήταν το Κάνσας Σίτι-Σαν Ντιέγκο 123-118 στην παράταση. Υποβιβάζονται η Λιουμπλιάνα (1-21) και το Σινσινάτι.

Κατηγορία 4: η επιστροφή του Ελ Πάσο

Οι Tampa Angels κέρδισαν 20 από τα 22 ματς, αλλά έχασαν στον ημιτελικό από τους Columbus Dominators, το πέμπτο φαβορί. Ο τελικός με τους El Paso Marauders ξεκίνησε άσχημα για το Ελ Πάσο: ήττα 72-106 στην έδρα του. Ύστερα το Ελ Πάσο κέρδισε 90-76 στο Κολόμπους και 94-80 στην έδρα του. Ο Djuro Ercegovac αναδείχθηκε MVP των τελικών, ενώ ο Gerard Vasseur ήταν ο πρώτος σκόρερ της σειράς με 20 πόντους ανά αγώνα. Από τότε το Ελ Πάσο δεν έχει σταματήσει να κερδίζει: στις 26 Σεπτεμβρίου πήρε και το Κύπελλο της 2ης σεζόν.

MVP και κορυφαίος αμυντικός της κατηγορίας ήταν το ίδιο πρόσωπο: ο Waldemar Muller των San Juan Captains, με 23,1 πόντους και 3,7 κλεψίματα ανά αγώνα και ένα ματς με 40 πόντους και 10 κλεψίματα απέναντι στο Περθ στις 3 Σεπτεμβρίου. Το Όστιν πέτυχε επίσης τη μεγαλύτερη νίκη της κατηγορίας, 144-52 επί του Τορίνο. Υποβιβάζονται το Περθ και το Σαν Χοσέ.

Κατηγορίες 5 έως 7: το 21-1 του Έντμοντον δεν φτάνει

Κατηγορία 5: Αμβούργο, κερδίζει η καλύτερη άμυνα

Τρεις ομάδες τερμάτισαν με 19-3 (Μοντεβιδέο, Τσινγκντάο, Μπρισμπέιν), αλλά πρωταθλήτρια ήταν η τέταρτη: οι Hamburg Gorillas, 18-4 με την καλύτερη άμυνα της κατηγορίας (1.514 πόντοι παθητικό). Το Αμβούργο απέκλεισε τη Βηρυτό και το πρώτο φαβορί Μοντεβιδέο και μετά σάρωσε το Τσινγκντάο στον τελικό: 77-70 εκτός έδρας και 108-62 εντός. Ο σέντερ Lorenzo De Luca αναδείχθηκε MVP των τελικών (15,5 πόντοι και 7,5 ριμπάουντ), ενώ πρώτος σκόρερ ήταν ο γκαρντ Danilo Miskovic με 19 πόντους ανά αγώνα.

MVP ήταν ο Joaquin Montero του Τσινγκντάο (21 πόντοι μέσος όρος), του οποίου η σεζόν ξεκίνησε περίεργα: έπαιξε το πρώτο του ματς με τους Eschilo Lakers, που τον πούλησαν στο Τσινγκντάο μετά από μία μόνο συμμετοχή. Κορυφαίος αμυντικός ήταν ο Nebojsa Lukic του Μοντεβιδέο (9,6 ριμπάουντ). Υποβιβάζονται το Μόντρεαλ (2-20) και η Νίκαια.

Κατηγορία 6: η Οσάκα από την πέμπτη θέση

Οι Brussels Bison (20-2) και οι Sofia Knights (19-3) ηγήθηκαν της κανονικής περιόδου. Τον τίτλο πήραν οι Osaka Sentinels, πέμπτοι με 15-7. Η Οσάκα κέρδισε στο Όκλαντ, νίκησε το Κίεβο στον ημιτελικό και σάρωσε την Ταϊπέι στον τελικό: 104-86 εκτός έδρας και 92-89 εντός. Ο MVP των τελικών Helmut Pape είχε στη σειρά 22,5 πόντους και απίστευτα 6,5 κλεψίματα ανά αγώνα.

MVP της κατηγορίας ήταν ο Gunther Schmid της Ταϊπέι (21,8 πόντοι, 52,8% στο τρίποντο) και κορυφαίος αμυντικός ο Faustinas Balciunas του Όκλαντ, με 24,5 πόντους και 3,4 κλεψίματα μέσο όρο και 53 πόντους με 8 κλεψίματα απέναντι στην Τεχεράνη. Υποβιβάζονται η Οτάβα και το Μπέλο Οριζόντε.

Κατηγορία 7: το σοκ του Έντμοντον

Οι Edmonton Enforcers είχαν το καλύτερο ρεκόρ σε όλο το παιχνίδι: 21-1. Είχαν τον πιο αποδοτικό παίκτη της σεζόν, τον σέντερ Pierrick Gaillard (21,3 πόντοι, 12,7 ριμπάουντ, 59,1% εντός πεδιάς και 51% στο τρίποντο), και έναν 22χρονο πλέι μέικερ, τον Daniel Munoz, με 22,9 πόντους μέσο όρο. Νίκησαν τη Βουδαπέστη στους προημιτελικούς. Ύστερα έχασαν τον ημιτελικό στην έδρα τους από τους Bucharest Warriors. Ένα ματς, και μια σεζόν 21-1 είχε τελειώσει.

Το Βουκουρέστι κέρδισε στη συνέχεια τον τελικό απέναντι στους Tunis Barracudas: 102-70 στην Τύνιδα, 84-97 στην έδρα του και 103-90 στο τρίτο παιχνίδι. Ο Zeno Ferrara αναδείχθηκε MVP των τελικών με 23,3 πόντους ανά αγώνα. MVP της κατηγορίας ήταν ο Reinaldo Uribe της Τύνιδας, με 23,5 πόντους μέσο όρο, 56,6% στο τρίποντο και ένα ματς 51 πόντων με 15/18 σουτ απέναντι στην Πόρτο. Κορυφαίος αμυντικός ήταν ο Xristos Bakas του Γουίνιπεγκ, που στην τελευταία αγωνιστική είχε 35 πόντους με 10 κλεψίματα. Ο Dorian Spruill της Κουριτίμπα σημείωσε τη δεύτερη καλύτερη σκοραριστική εμφάνιση της σεζόν: 54 πόντους με 19/22 σουτ και 10 τρίποντα. Υποβιβάζονται το Κιότο και το Ελσίνκι.

Κατηγορίες 8 έως 10: οκτώ πρωταθλητές και πολλές εκπλήξεις

Κατηγορία 8: η ανοικοδόμηση των Eschilo Lakers

Καμία ομάδα δεν αξιοποίησε την αγορά όπως οι Eschilo Lakers. Από τις 26 Αυγούστου έως τις 16 Σεπτεμβρίου έκλεισαν πάνω από δώδεκα μεταγραφές, ανάμεσά τους τον Baltasar Garcia, που αγοράστηκε για 1,08 εκατ. και μεταπωλήθηκε δύο μέρες αργότερα για 1,14 εκατ., και τον Marquez Washington, που είχε 21 πόντους μέσο όρο σε επτά συμμετοχές πριν πουληθεί στο Κίεβο. Ο κορμός που έμεινε, με τον Andrea Esposito στο σέντερ, τον Nicola Caruso στον άσο και τον Slavko Dukic, που αποκτήθηκε από το Όστιν για 1,12 εκατ. στις 4 Σεπτεμβρίου, τερμάτισε με 19-3.

Στα πλέι οφ οι Lakers ήταν ασταμάτητοι: νίκησαν το Γκαοσιούνγκ και τη Φουκουόκα και μετά συνέτριψαν τους Nassau Ajax στον τελικό με 104-61 και 115-60, τον πιο μονόπλευρο τελικό της σεζόν. Ο Dukic αναδείχθηκε MVP των τελικών. Το Νασάου, έκτο στην κανονική περίοδο, είχε αποκλείσει το Μαρακαΐμπο (19-3) και το Αμμάν (18-4, η καλύτερη άμυνα της κατηγορίας), του οποίου ο φόργουορντ Omari Dandridge, 22 ετών με αξιολόγηση 93, ήταν από τους πιο αποδοτικούς παίκτες του παιχνιδιού. MVP της κατηγορίας ήταν ο Eimantas Dagilis του Μαρακαΐμπο, με 20,9 πόντους και 13,5 ριμπάουντ μέσο όρο μετά την άφιξή του από το Ρίο ντε Τζανέιρο, και κορυφαίος αμυντικός ο Yann Martinez της Φουκουόκα. Ο Matteo Lombardo της Ουχάν είχε σε ένα ματς 47 πόντους, 12 ριμπάουντ και 8 ασίστ. Υποβιβάζονται το Ρότερνταμ και η Γενεύη.

Κατηγορία 9: και τα δύο πρώτα φαβορί έξω από τον πρώτο γύρο

Στον Α΄ όμιλο, οι Suzhou Cyclops τερμάτισαν πρώτοι με 17-5 και έχασαν στον προημιτελικό από το Ριάντ, όγδοο με 11-11. Τον τίτλο πήραν οι Jakarta Planets, πέμπτοι, που νίκησαν στον τελικό 2-1 τους Abuja Ferrets (έβδομοι). Ο MVP των τελικών τους, Timoleon Christodoulou, είχε έρθει από το Ανταναναρίβο στις 11 Σεπτεμβρίου, αφού είχε βάλει 50 πόντους σε αγώνα της Κατηγορίας 10. MVP του ομίλου ήταν ο Nikolas Fiedler της Αμπούτζα (20,2 πόντοι και 6,6 ασίστ), που είχε ήδη αναδειχθεί MVP και κορυφαίος αμυντικός στην προετοιμασία. Οι Dubai Centaurs και οι Tijuana Colonels έδωσαν το ματς με τους περισσότερους πόντους της σεζόν: 137-130 μετά από δύο παρατάσεις, 267 πόντοι συνολικά.

Ο Β΄ όμιλος ακολούθησε το ίδιο σενάριο. Οι πρωτοπόροι Daegu Apollo (18-4) αποκλείστηκαν στους προημιτελικούς από τους Zurich Huskies, όγδοους με 10-12, που έφτασαν στη συνέχεια μέχρι τον τελικό. Εκεί κέρδισαν 2-1 οι Panama City Chiefs, με MVP των τελικών τον Jeffrey Dukes. MVP ήταν ο Otto Klein του Ντέγκου (23,5 πόντοι, 49 απέναντι στο Κίνγκστον). Ο Lino Caruso αναδείχθηκε κορυφαίος αμυντικός μετά τη μετακόμισή του από τη Λαχόρη στο Λουξεμβούργο, όπου είχε 24,4 πόντους και 3,9 κλεψίματα μέσο όρο: είναι ο μόνος παίκτης της σεζόν που βραβεύτηκε σε δύο διαφορετικές κατηγορίες, αφού για το πρώτο μισό της σεζόν είχε αναδειχθεί και MVP της Κατηγορίας 10.

Η πιο επώδυνη πτώση ήταν των Avignone Warriors: πρωταθλητές της Κατηγορίας 10 στην προετοιμασία, άνοδος, και μετά τελευταίοι στον Α΄ όμιλο με 5-17. Επιστρέφουν στην Κατηγορία 10, μαζί με τη Χάγη, το Σαπόρο και το Κίνγκστον.

Κατηγορία 10: τέσσερις όμιλοι, τέσσερις ιστορίες

• Α΄ όμιλος, Niamey Tortoise. Τέταρτο φαβορί, 13-9. Στον τελικό νίκησαν δύο φορές τον πρωτοπόρο Δελχί (18-4), 100-86 και 88-78, με οδηγό τον MVP των τελικών Manuel Cardenas (21,5 πόντοι, 7,5 ριμπάουντ, 4,5 ασίστ). Στον όμιλο ήταν ο πρώτος σκόρερ της σεζόν, Iginio D'Angelo της Τασκένδης (26,5 πόντοι ανά αγώνα, 583 συνολικά), και ο MVP, Ognjen Dimitrijevic της Μονρόβια, που σημείωσε 53 πόντους σε ήττα στην παράταση από τη Χονιάρα.
• Β΄ όμιλος, Dar es Salaam Squids. Έκτο φαβορί, 13-9, πρωταθλητές με ένα καθαρό 2-0 επί του Μπαμακό. Ο πρωτοπόρος Μαπούτο αποκλείστηκε στους προημιτελικούς. Ο 24χρονος σέντερ Viktor Dorn είχε 16,8 πόντους και 10,7 ριμπάουντ μέσο όρο.
• Γ΄ όμιλος, Cusco Kudus. Το μόνο πρώτο φαβορί που πήρε τον τίτλο στην Κατηγορία 10: 18-4 και μετά ένα καθαρό 2-0 επί του Λουμπουμπάσι στον τελικό, με MVP των τελικών τον Meletios Xydias στους 25 πόντους ανά αγώνα. MVP του ομίλου ήταν ο Timoteo Mendez του Φρίταουν: 26,2 πόντοι και 71 τρίποντα.
• Δ΄ όμιλος, Goa Flames. Η ιστορία της σεζόν. Έντεκα νίκες και έντεκα ήττες, όγδοο και τελευταίο φαβορί στα πλέι οφ. Η Γκόα κέρδισε στο Κουβέιτ, νίκησε το Κατμαντού και στον τελικό επικράτησε 2-1 του Ανταναναρίβο, παρότι έχασε το δεύτερο παιχνίδι στην παράταση: 112-84 στο τρίτο. Ο 30χρονος Nikitas Zaharias αναδείχθηκε MVP των τελικών με 20,3 πόντους και 10 ριμπάουντ. Ο πρωτοπόρος SG RioThunder (17-5) αποκλείστηκε στους προημιτελικούς.

Και οι οκτώ φιναλίστ της Κατηγορίας 10 ανεβαίνουν στην Κατηγορία 9.

Το Swish & Dunk Cup: οι ανατροπές του Σαν Ντιέγκο

Η δεύτερη διοργάνωση του Swish & Dunk Cup ξεκίνησε στις 26 Αυγούστου με 160 ομάδες από όλες τις κατηγορίες. Είναι νοκ άουτ σε ένα ματς: ούτε δεύτερη ευκαιρία ούτε προστασία για τους μεγάλους. Μετά από οκτώ γύρους, το σήκωσε μια ομάδα της Κατηγορίας 3.

Οι εκπλήξεις

Η μεγαλύτερη έκπληξη ήρθε στον δεύτερο γύρο: οι Monrovia Gecko, ομάδα της Κατηγορίας 10, νίκησαν τους Portland Goblins της Κατηγορίας 1 με 80-79. Οι Alexandria Weasels της Κατηγορίας 9 νίκησαν στον πόντο το Ελ Πάσο (Κατηγορία 4) και μετά τη Μπραζίλια (Κατηγορία 5), φτάνοντας στους 16. Στους 16, οι Beijing Kings της Κατηγορίας 4 νίκησαν την Οκλαχόμα Σίτι (Κατηγορία 1) 115-94 και στους προημιτελικούς διέλυσαν το Μιλάνο 86-56: μια ομάδα της Κατηγορίας 4 στην τετράδα.

Ημιτελικός και τελικός: δύο ανατροπές

Το Σαν Ντιέγκο κατέκτησε το Κύπελλο κάνοντας δύο φορές την ανατροπή. Στον ημιτελικό με το Κάνσας Σίτι έχανε 5-22 μετά την πρώτη περίοδο και 30-46 στο ημίχρονο. Στην τρίτη περίοδο σημείωσε 32 πόντους και δέχτηκε 11, και μετά κράτησε το 84-82. Ο πλέι μέικερ Gottfried Schwab, που είχε έρθει στην ομάδα λίγες μέρες νωρίτερα, τελείωσε με 20 πόντους και 8 κλεψίματα. Στην άλλη πλευρά του ταμπλό, το Μιλγουόκι νίκησε το Πεκίνο 100-66, με τον Joaquin Prieto να βάζει 22 πόντους σε 21 λεπτά.

Ο τελικός, στις 3 Σεπτεμβρίου, ξεκίνησε με τον ίδιο τρόπο: το Μιλγουόκι προηγούνταν 23-9 στο δεκάλεπτο. Το Σαν Ντιέγκο απάντησε με 28-11 στη δεύτερη περίοδο, πέρασε μπροστά και δεν ξανακοίταξε πίσω: 79-70. Ο Milos Zecic έπαιξε και τα 48 λεπτά και τελείωσε με 18 πόντους και 6 ριμπάουντ, ο Simeun Nikolic πρόσθεσε 18 πόντους και 2 κοψίματα και ο Marcel Bernard 13 πόντους και 8 ριμπάουντ. Για το Μιλγουόκι, ο Holger Schuhmann σημείωσε 15 πόντους σε 14 λεπτά και ο Norval Haggins είχε 12 πόντους και 13 ριμπάουντ.

Οι καλύτεροι του Κυπέλλου

• Milos Zecic (Σαν Ντιέγκο): πρώτος σκόρερ του τουρνουά με 132 πόντους σε 7 αγώνες, 18,9 μέσο όρο.
• Paulius Sabaliauskas (Πεκίνο): 18 πόντοι ανά αγώνα, ο ηγέτης της Σταχτοπούτας του τουρνουά.
• Roger Lopez (Μιλγουόκι): 100 πόντοι σε 7 αγώνες, με ρεκόρ τους 29.
• Marcel Bernard (Σαν Ντιέγκο): 14,1 πόντοι, 5,3 ριμπάουντ και 3,9 ασίστ, με ένα ματς 30 πόντων.
• Djordje Jokic (Μπρισμπέιν): 22,5 πόντοι ανά αγώνα και ένα ματς με 37 πριν αποκλειστεί το Μπρισμπέιν στους 16.

Οι καλύτερες ατομικές εμφανίσεις ήρθαν στον δεύτερο γύρο: από 42 πόντους για τους Benedikt Nagel (Βουκουρέστι), Urbano Ortiz (Κίνγκστον) και Karl Traut (Μπρισμπέιν).

Πόσο αξίζει κάθε γύρος του κυπέλλου, μαζί με όλες τις άλλες ανταμοιβές του παιχνιδιού, το εξηγούμε στον οδηγό μας για τις ανταμοιβές.

Το Μουντιάλ: η Ισπανία στην κορυφή του κόσμου

Το Μουντιάλ της 1ης σεζόν έφερε αντιμέτωπες τις οκτώ εθνικές με την υψηλότερη αξιολόγηση, φτιαγμένες από τους καλύτερους παίκτες κάθε χώρας. Όπως και στους παλιούς μάνατζερ για browser, από το Charazay και μετά, η εθνική είναι η βιτρίνα των παικτών που αναπτύσσεις στον σύλλογό σου. Το τουρνουά έγινε από τις 28 Αυγούστου έως την 1η Σεπτεμβρίου: δύο όμιλοι των τεσσάρων και μετά ημιτελικοί και τελικός, όλοι στις δύο νίκες.

Η φάση των ομίλων έφερε τη μεγάλη απογοήτευση του τουρνουά: οι ΗΠΑ, δεύτερη ομάδα στην αξιολόγηση, έχασαν και τα τρία ματς, τα δύο στους δύο πόντους (95-97 με τη Σερβία, 90-92 με τη Λιθουανία). Και η Ελλάδα έμεινε στο 0-3, δεχόμενη 121 πόντους από την Ιταλία. Σερβία και Γαλλία τελείωσαν αήττητες.

Οι ημιτελικοί έκαναν άνω κάτω τους ομίλους. Η Σερβία κέρδισε το πρώτο παιχνίδι με τη Γερμανία με 101-64, διαφορά 37 πόντων, και μετά έχασε τα δύο επόμενα: 76-97 στη Γερμανία και 78-87 στην έδρα της. Η Γερμανία, έβδομη στις οκτώ στην αξιολόγηση, βρέθηκε στον τελικό. Η Ισπανία έχασε το δεύτερο παιχνίδι με τη Γαλλία αλλά κέρδισε τα άλλα δύο, 97-67 και 101-90.

Στον τελικό χτύπησε πρώτη η Γερμανία, κερδίζοντας 88-80 στην Ισπανία παρά τους 24 πόντους του Javier Hernandez. Η ισπανική απάντηση ήταν συντριπτική: 115-73 στη Γερμανία, 42 πόντοι διαφορά. Στο τρίτο παιχνίδι ο Justo Ibanez, ο παίκτης με την υψηλότερη αξιολόγηση στο παιχνίδι (95), σημείωσε 30 πόντους και η Ισπανία κέρδισε 95-70. Ο πιο ολοκληρωμένος παίκτης του τουρνουά ήταν ο πλέι μέικερ Juan Duran: 15,4 πόντοι και 2,8 κλεψίματα ανά αγώνα και συντελεστής +/- +108 σε εννιά αγώνες. Ο Γερμανός Gunther Schmid ήταν ο πρώτος σκόρερ ανάμεσα στους φιναλίστ (16 πόντοι μέσος όρος, 28 στον ημιτελικό) και ο Σέρβος Djuro Ercegovac είχε 14,3 πόντους με +97.

Μια σημείωση για τη 2η σεζόν: το επόμενο Μουντιάλ, που έγινε τον Σεπτέμβριο, το κατέκτησε η Γαλλία.

Τα βραβεία

Στο τέλος της κανονικής περιόδου κάθε κατηγορία απονέμει το βραβείο του MVP και του κορυφαίου αμυντικού. Ο MVP των τελικών επιλέγεται στο τέλος των πλέι οφ. Αρκετοί νικητές άλλαξαν ομάδα μέσα στη σεζόν: το βραβείο μετράει όσα έκαναν σε εκείνη την κατηγορία.

Το διπλό της Κατηγορίας 1 είναι ιστορία από μόνο του. Στις 7 Σεπτεμβρίου η Ιντιανάπολις είχε ακόμα τον Ovidijus Paulauskas, που είχε 21,7 πόντους και 5 κλεψίματα ανά αγώνα. Μέσα σε 48 ώρες ο Paulauskas ήταν στο Πεκίνο και η Ιντιανάπολις είχε δώσει το ποσό-ρεκόρ των 2,1 εκατ. για τον Elmer Fraide. Βραβεύτηκαν και οι δύο: ο Paulauskas για την άμυνα που έπαιξε στην Ιντιανάπολις, ο Fraide για μια σεζόν με 70,6% εντός πεδιάς και 62,7% στο τρίποντο.

Οι πρώτοι στα στατιστικά

Κανονική περίοδος, τουλάχιστον 12 αγώνες. Οι μέσοι όροι περιλαμβάνουν όλες τις ομάδες με τις οποίες αγωνίστηκε κάθε παίκτης μέσα στη σεζόν.

Τα ποσοστά στο τρίποντο ξεχωρίζουν: ο Elmer Fraide με 62,7%, ο Pearly Laboone, σέντερ, με 64,2%, ο Reinaldo Uribe με 56,6%. Η μηχανή ανταμείβει τους καλούς σουτέρ όταν βρίσκουν ελεύθερα σουτ, όπως και το σημερινό NBA, όπως εξηγήσαμε στο άρθρο για το πώς άλλαξε το NBA σε 30 χρόνια. Οι ομάδες που έχτισαν την επίθεσή τους γύρω από το τρίποντο και την οργάνωσαν με τη σωστή τακτική, όπως το Pace and Space ή το 5-Out, ήταν αυτές που κέρδισαν τα περισσότερα.

Οι εμφανίσεις που θα θυμόμαστε

1. Darius Gedvilas, 55 πόντοι (Ορλάντο-Ατλάντα, 31 Αυγούστου): 17/24 εντός πεδιάς, 8 τρίποντα, 11 ασίστ. Το ρεκόρ της σεζόν.
2. Dorian Spruill, 54 πόντοι (Κουριτίμπα-Μπρατισλάβα, 12 Σεπτεμβρίου): 19/22 εντός πεδιάς και 10 τρίποντα. Σχεδόν τέλειος.
3. Faustinas Balciunas, 53 πόντοι και 8 κλεψίματα (Όκλαντ-Τεχεράνη, 7 Σεπτεμβρίου).
4. Ognjen Dimitrijevic, 53 πόντοι (Μονρόβια-Χονιάρα, 10 Σεπτεμβρίου), σε ήττα 102-104 στην παράταση.
5. Reinaldo Uribe, 51 πόντοι με 15/18 (Τύνιδα-Πόρτο, 13 Σεπτεμβρίου).
6. Timoleon Christodoulou, 50 πόντοι, 9 ασίστ και 5 κλεψίματα (Ανταναναρίβο-Σιέμ Ριπ, 9 Σεπτεμβρίου), λίγες μέρες πριν μετακομίσει στην Τζακάρτα και κατακτήσει τίτλο.
7. Wolfgang Abt, 34 πόντοι και 12 κλεψίματα (Ντένβερ-Σαν Φρανσίσκο, 4 Σεπτεμβρίου), στη μεγαλύτερη νίκη της σεζόν, 144-40.
8. Angel Montero, 42 πόντοι και 11 κλεψίματα (Σιάτλ-Τελ Αβίβ, 30 Αυγούστου).
9. Waldemar Muller, 40 πόντοι και 10 κλεψίματα (Σαν Χουάν-Περθ, 3 Σεπτεμβρίου).
10. Matteo Lombardo, 47 πόντοι, 12 ριμπάουντ και 8 ασίστ (Ουχάν-Ρότερνταμ, 5 Σεπτεμβρίου).
11. Justo Ibanez, 30 πόντοι στο καθοριστικό παιχνίδι του τελικού του Μουντιάλ.

Οι βαθμολογίες των παικτών

Οι βαθμοί μας, σε κλίμακα από 1 έως 10, για τους παίκτες που σημάδεψαν την 1η σεζόν. Λαμβάνουν υπόψη αριθμούς, τρόπαια, το βάρος κάθε εμφάνισης και το τι αναμενόταν από τον καθένα με βάση την αξιολόγησή του.

Οι εκπλήξεις

• Goa Flames: μια ομάδα με 50% νίκες, όγδοο φαβορί, πρωταθλήτρια. Η Σταχτοπούτα της σεζόν.
• Γερμανία: έβδομη στις οκτώ στην αξιολόγηση, απέκλεισε τη Σερβία και έφτασε στον τελικό του Μουντιάλ.
• Beijing Kings: μια ομάδα της Κατηγορίας 4 στους ημιτελικούς του Κυπέλλου, αφού νίκησε Οκλαχόμα Σίτι και Μιλάνο.
• Osaka Sentinels και Jakarta Planets: και οι δύο πέμπτοι, και οι δύο πρωταθλητές.
• Zurich Huskies και Nassau Ajax: από το κάτω μέρος του ταμπλό των πλέι οφ στον τελικό, με άνοδο για τη Ζυρίχη.
• Buenos Aires Wolfhounds: έκτο φαβορί, 150 πόντοι σε ένα ματς, απέκλεισαν τους κυπελλούχους και ανέβηκαν στην Κατηγορία 2.
• Monrovia Gecko: μια ομάδα της Κατηγορίας 10 που πέταξε έξω από το Κύπελλο ομάδα της Κατηγορίας 1.
• Eschilo Lakers: μια επιθετική μεταγραφική στρατηγική που πέτυχε. 19-3 και ο πιο κυριαρχικός τελικός της σεζόν.

Οι απογοητεύσεις

• Edmonton Enforcers: 21-1, ο πιο αποδοτικός παίκτης του παιχνιδιού, έξω στον ημιτελικό.
• ΗΠΑ: δεύτερες στην αξιολόγηση του Μουντιάλ, 0-3 στον όμιλο.
• Σερβία: αήττητη στον όμιλο, +37 στο πρώτο παιχνίδι του ημιτελικού, και μετά αποκλεισμός.
• Suzhou, Daegu, Maputo και SG RioThunder: όλες πρώτα φαβορί, όλες έξω στους προημιτελικούς.
• Τάμπα, Βρυξέλλες και Μοντεβιδέο: 20-2, 20-2 και 19-3, και καμία δεν έφτασε στον τελικό.
• Avignone Warriors: από πρωταθλητές της Κατηγορίας 10 στην τελευταία θέση της Κατηγορίας 9 και στον υποβιβασμό.
• Cleveland Barbarians: 1-21 στην Κατηγορία 1.

Οι μεταγραφές που έκριναν τη σεζόν

Με 2.004 μεταγραφές και 445,6 εκατ. δολάρια σε δαπάνες, η αγορά μέτρησε όσο και το παρκέ. Αυτές είναι οι κινήσεις που έπαιξαν τον μεγαλύτερο ρόλο.

• Το ρεκόρ: Elmer Fraide. Βγήκε προς πώληση με 299.288 δολάρια και πουλήθηκε επτά φορές ακριβότερα μετά από 27 προσφορές. Μια εβδομάδα αργότερα ήταν MVP της Κατηγορίας 1. Η ακριβότερη απόκτηση της σεζόν ήταν και αυτή που απέδωσε περισσότερο.
• Το αλισβερίσι: Cesar Leon. Το Μιλγουόκι τον αγόρασε για 1,60 εκατ. στις 8 Σεπτεμβρίου και τον πούλησε για 1,59 εκατ. στις 10 Σεπτεμβρίου. Με το Βελιγράδι πήρε στη συνέχεια τον τίτλο της Κατηγορίας 2.
• Η μεταγραφή που έφερε τίτλο: Slavko Dukic. 1,12 εκατ. για να περάσει από το Όστιν στους Eschilo Lakers, και μετά MVP τελικών στην Κατηγορία 8.
• Η πιο σκληρή δημοπρασία: Timoteo Mendez. 36 προσφορές, από τιμή εκκίνησης 154.139 δολαρίων σε τελική τιμή 996.848, που πλήρωσε η Φιλαδέλφεια.
• Η ευκαιρία: Karolis Stankevicius. Ένας φόργουορντ με αξιολόγηση 94, ανάμεσα στους δέκα καλύτερους παίκτες του παιχνιδιού, που το Μιλάνο πούλησε στους SG RioThunder για 759.654 δολάρια την τελευταία μέρα της σεζόν, λιγότερο από τη μισή τιμή παρόμοιων παικτών.
• Η επένδυση: Horst Ihle. Το νούμερο 1 του ντραφτ της Κατηγορίας 5, 19 ετών με δυναμικό 93, που αγόρασαν οι Eschilo Lakers για 495.463 δολάρια.

Ταλέντα που αξίζει να παρακολουθήσεις

Το ντραφτ της 1ης σεζόν έφερε 224 νέους παίκτες, 16 ανά όμιλο. Οι περισσότεροι θα χρειαστούν σεζόν προπόνησης για να γίνουν βασικοί, αλλά κάποιοι έχουν ήδη αξιολογήσεις μελλοντικών αστέρων. Οι παίκτες με δυναμικό 100 είναι σπάνιοι: υπάρχουν μόνο δύο.

Από τους νέους που ήδη μετράνε, κράτα στο μάτι τον Giles Florent (22 ετών, 93/96, Ντένβερ), τον Igor Erdeljan (22, 89/96, που η Οκλαχόμα Σίτι αγόρασε για 1,45 εκατ.), τον Reinaldo Uribe (22, 89/94), τον Lazar Arsenijevic (22, 88/93, Όστιν) και τον Neokles Stamatiou (25, 83/97), που έχει το υψηλότερο δυναμικό ανάμεσα στους καθιερωμένους παίκτες.

Οι καλύτεροι παίκτες του παιχνιδιού

Οι παίκτες με την υψηλότερη αξιολόγηση στο τέλος της 1ης σεζόν:

1. Justo Ibanez (PF, Ισπανία, 27 ετών): 95. Ο μόνος παίκτης του παιχνιδιού σε αυτό το επίπεδο, και παγκόσμιος πρωταθλητής.
2. Nerijus Kavaliauskas (PF, Λιθουανία, 28): 94, δυναμικό 95. Πρωταθλητής της Κατηγορίας 2 με το Βελιγράδι.
3. Raymond Meunier (SG, Γαλλία, 29): 94, δυναμικό 95. MVP της Κατηγορίας 1 στην προετοιμασία, πουλήθηκε στο Τσινγκντάο για 1,56 εκατ.
4. Jose Jimenez (PG, Ισπανία, 24): 94, δυναμικό 95. Ο νεότερος της κορυφαίας ομάδας.
5. Juan Duran (PG, Ισπανία, 25): 94. Ο ηγέτης των παγκόσμιων πρωταθλητών.
6. Roger Lopez (SG, Γαλλία, 29): 94. Πρωταθλητής της Κατηγορίας 1 με το Μιλγουόκι.
7. Karolis Stankevicius, Herkus Ramanauskas, Miguel Carrasco, Jovica Hristic και Jules Guerin: όλοι με 94.

Τέσσερις από τους έντεκα παίκτες με 94 και πάνω είναι Ισπανοί. Δεν είναι τυχαίο που η Ισπανία κατέκτησε το Μουντιάλ.

Τι να προσέξεις στη 2η σεζόν

Η 2η σεζόν τρέχει από τις 17 Σεπτεμβρίου και οι πρώτες απαντήσεις έχουν ήδη έρθει: το Ελ Πάσο πήρε το Κύπελλο και η Γαλλία το Μουντιάλ. Τα ερωτήματα για την υπόλοιπη σεζόν:

• Μπορεί το Μιλγουόκι να πάρει τρίτο σερί τίτλο, τώρα που το Βελιγράδι και η Νέα Ορλεάνη ανέβηκαν στην Κατηγορία 1;
• Θα συνεχίσουν οι Eschilo Lakers να ανεβαίνουν στην Κατηγορία 7, και πόσο γρήγορα θα εξελιχθεί ο Horst Ihle;
• Πώς θα αξιοποιήσουν οι SG RioThunder τον Karolis Stankevicius;
• Μπορεί το Έντμοντον, με Gaillard και Munoz, να μετατρέψει μια κυριαρχική κανονική περίοδο σε τίτλο;
• Ποιος θα είναι ο πρώτος που θα κάνει αστέρα έναν παίκτη με δυναμικό 100;

Αν θέλεις να βρεθείς στον επόμενο απολογισμό, εδώ θα βρεις όλα όσα χρειάζεται να ξέρεις για το Swish & Dunk: είναι δωρεάν, δεν έχει pay-to-win και κάθε τρόπαιο αυτού του άρθρου κερδήθηκε με διοίκηση ομάδας στο παρκέ, όχι με χρήματα. Κι αν έρχεσαι από άλλα παιχνίδια, ο οδηγός μας για τα καλύτερα παιχνίδια μάνατζερ μπάσκετ εξηγεί πώς συγκρίνεται.

Συχνές ερωτήσεις

Ποιος κατέκτησε την 1η σεζόν του Swish & Dunk;

Οι Milwaukee Warlocks κατέκτησαν την Κατηγορία 1, με 2-1 στον τελικό απέναντι στους Washington Sorcerers. Ήταν ο δεύτερος σερί τίτλος τους.

Ποιος κατέκτησε το Swish & Dunk Cup;

Οι San Diego Pharaohs, ομάδα της Κατηγορίας 3, που νίκησαν το Μιλγουόκι 79-70 στον τελικό της 3ης Σεπτεμβρίου 2026, ανατρέποντας το 9-23 της πρώτης περιόδου.

Ποιος κατέκτησε το Μουντιάλ;

Η Ισπανία, με 2-1 τη Γερμανία στον τελικό και 30 πόντους του Justo Ibanez στο καθοριστικό παιχνίδι.

Ποιος ήταν ο καλύτερος παίκτης της 1ης σεζόν;

Ο Pierrick Gaillard του Έντμοντον είχε την καλύτερη αποδοτικότητα και τα περισσότερα ριμπάουντ, ο Darius Gedvilas πέτυχε το ρεκόρ σεζόν με 55 πόντους και ο Elmer Fraide ήταν MVP της Κατηγορίας 1.

Ποια ήταν η ακριβότερη μεταγραφή;

Ο Elmer Fraide, από το Κολόμπους στην Ιντιανάπολις για 2.104.991 δολάρια.

Ποια είναι τα μεγαλύτερα ταλέντα;

Ο Thierry Garnier (19 ετών) και ο Claude Blanchard (20), και οι δύο με δυναμικό 100.

Η μηχανή αγώνων βαθμονομήθηκε ξανά με βάση στατιστικά του NBA: δες τι άλλαξε στη νέα μηχανή και πώς επηρεάζει τον σύλλογό σου.

Τελευταία ενημέρωση: 5 Οκτωβρίου 2026